IZOHELIA
Izohelia fot.Jerzy Lech
Zapoznaj się z publikacjami autora o metodzie masek kombinowanych: |
|
| Maski kombinowane czyli maskarada cz.1. | |
| Maski kombinowane czyli maskarada cz.2. | |
| Maski kombinowane czyli maskarada cz.3. | |
| Maski kombinowane czyli maskarada cz.4. | |
|
Maski kombinowane czyli maskarada cz.5.
|
| Metodę tę odkrył prof. Romer. Polega na parokrotnym przekopiowaniu obrazu półtonowego zarejestrowanego na błonie o znacznej użytecznej skali naświetleń na błony o bardzo dużej kontrastowości i minimalnej użytecznej skali naświetleń. Oznacza to odwzorowanie bardzo wąskiego zakresu tonalności i obraz złożony tylko z bieli i czerni. Granice pomiędzy bielą i czernią odpowiadają miejscom o jednakowej jasności i zwą się izohelami. Im dłuższe naświetlanie na błonach graficznych tym wiecej miejsc czarnych i mniej białych. Zróżnicowanie czasów naświetlania różnicuje położenie izohel i tworzy nowy obraz z paroma odcieniami. Mówimy, że izohelia rozdziela tony obrazu pozostawiając tylko kilka z nieskończonej ilości . Na izohelii zawsze jest biel oraz parę odcieni. Zdjęcie o normalnej tonalności to izohelia z nieskończoną liczbą izohel. W praktyce zwiększanie ilości izohel od 7 w góre powoduje zanik efektu. Odcienie w izohelii są ze sobą powiązane. Każdy nastepny jest funkcją poprzednich. |
| Na zdjęciu obok widzimy izohelię 4
krotną. Posiada 4 tony szarości i biel. Powstała po skopiowaniu na
błonach graficznych zwykłego negatywu półtonowego przy 4 stopniowo
wydłużających się czasach naświetlania . Wyeliminowanie półtonów
wymagało wykonania 5 przekopiowań całej serii kopii. Na przemian
powstawały pozytywy i negatywy. Za każdym razem mniej wiecej 5
krotnie wzrastała kontrastowość. Uzyskane
negatywy z izohelami zwą się wyciągami graficznymi.
Towarzyszą im
wyciągi graficzne pozytywowe. Czy są niepotrzebne? Proszę
zobaczyć ekwidensytometrie
i metodę masek kombinowanych..
|
| EKWIDENSYTY |
| EKWIDENSYTY I IZOHELE |
